Büyüdükçe öğrendiklerim

1. Endişeleri taksitlendirmemek. Hiç bir şey için gereğinden erken evhamlanmaya başlamamak. Başıma neler gelecek diye kendi başıma çorap örmemek. Valizleri bir hafta değil bir gün önce hazırlamak. Günler, aylar sonrasının dertlerini çekmek için bugünden sıraya girmemek. Çile doldurmamak; çilenin dolmak bilmediğini bilmek.

2. Süslü sözlere tamah etmemek. Şarkıların sözlerini değil, melodilerini dinlemek. Anlam değil, ritm çıkartmak. Sert tınılardan değil içi boş sözlerden rahatsız olmak.

3. Sadeleşmek. Yalınlaşmak. Düzleşmek.
Anlamı gereği, uzatılmaması gereken bir madde.

4. Esnemek. Uyumlu olmak. Beklentisizleşmek değilse de, beklenti seviyesinde vasatlaşmak. Sıkı bağlamamak, düğümleri gevşek tutmak.

5. Her anlamda çer çöpten kurtulmak. Yerleşik hayat kadar rahat bir göçebe hayatı sürebilmek. 5 dakikada masamı, 5 saatte dolabımı, 5 günde evimi değişebilecek kadar bağlar, bağlantılar ve bağımlılıklardan konusunda "arılaşabilmek". Gerektiğinde hayatımı bir sırt çantasına sığdırabilmek ya da gerekirse sığdırabileceğimi bilmek. Yine bir gün isyan ederse, beynimi de o çantaya atacak yerim olduğundan emin olmak.

6. Sabırlı olmak. Biraz daha sakin olmak. Tümüyle delirmeden önce bir an için durup nefes almayı akıl edebilmek. Öfkenin sahibine verdiği zararı bilmek, ve anlamsız mazoşizmde bulunmaktan kaçınmak.

7. Sünger çekebilmek. Unutmak. 5 dakika, bazen 5 saniye içinde unutabilmek.

8. İncelikli yalan söylemek. Yalanını hatırlamak ve yalanda da istikrar sahibi olmak.

9. Kırılgan cam değil, bükülebilen plastik olmak.